انتقال به حمله در فوتبال

ادی هاو در دوران حضورش در بورنموث گفت که تیمش همیشه وقتی صاحب یک کرنر می‌شود، در آسیب‌پذیرترین حالت خود قرار دارد.

شاید برای یک مربی لیگ برتر عجیب به نظر برسد که وقتی تیمش در چنین موقعیت تهاجمی امیدوارکننده‌ای قرار دارد، نگران تهدید حریف باشد، اما هاو کار خود را انجام داده بود.

او با تجزیه و تحلیل بسیاری از مسابقات مقابل تیم‌های درجه یک با سرعت و کیفیت فراوان، مانند منچستر سیتی، لیورپول، لستر سیتی و چلسی، روند رو به رشدی از گل‌های خورده در ضدحمله از کرنرها و موقعیت‌های کلیدی حمله را مشاهده کرده بود. هر چهار تیم به خاطر سرعت تبدیل دفاع به حمله مشهور بودند، با استفاده از وقفه‌های برق‌آسا و استفاده از شکاف‌های ایجاد شده توسط مدافعان سرگردان – به خصوص در اواخر مسابقات که خستگی شروع شده بود.

ضد حمله چیست؟

سرعت تیم ضد حمله به این معنی است که حریفان قبل از دادن موقعیت، زمانی برای سازماندهی ندارند.

ضد حمله زمانی است که یک تیم مالکیت توپ را دوباره به دست می‌آورد و بلافاصله با سرعت و شدت به حریف حمله می‌کند. همه چیز در مورد مستقیم بودن و استفاده از فضاهای پشت خط دفاعی است.

آن را می‌توان به چهار مرحله کلیدی تقسیم کرد:

بازپس‌گیری مالکیت

آوردن توپ به جلو با سرعت

حرکت هوشمندانه بدون توپ

شدت بالا و یک توپ نهایی با کیفیت بالا

از نظر ترتیب زمانی، نکات دوم و سوم اغلب همزمان اتفاق می‌افتند. همه چیز در مورد سرعت فکر بازیکنی است که مالکیت توپ را دوباره به دست می‌آورد و دویدن غریزی هم‌تیمی‌هایش در زمین که بلافاصله فرصت را حس می‌کنند. کمتر حرکت فوتبالی بهتر از یک ضد حمله سریع که منجر به گل می‌شود، قابل تماشا است. مسلماً بهترین نمایندگان ضدحمله در بازی بین‌المللی مدرن، بلژیکی ها هستند که از بازیکنان حمل توپ در سطح جهانی زیادی از جمله ادن هازارد و کوین دی بروین برخوردارند. این ویژگی در کنار سرعت برق‌آسای روملو لوکاکو و مهارت‌های دریبل‌زنی او در حمله، دفاع در برابر شیاطین سرخ را پس از از دست دادن توپ در زمان مالکیت توپ، فوق‌العاده دشوار می‌کرد.

بازپس‌گیری توپ:

یک تکل خوب توسط هافبک در حال بازیابی توپ، به تیم مدافع اجازه می‌دهد تا به سمت توپ حرکت کند و به سرعت به حمله منتقل شود.

از دست دادن توپ در زمان مالکیت توپ می‌تواند به روش‌های مختلفی خود را نشان دهد. چه از یک پاس ضعیف از بازیکن حریف، یک تکل خوب، قطع توپ یا یک دفع توپ موفق باشد، از دست دادن توپ همیشه جایی است که شروع به فرار می‌کند.

برای یک ضدحمله مؤثر، ایده این است که تیم تا حد امکان توپ را در بالاترین سطح زمین پس بگیرد و از شتاب از دست دادن توپ در زمان مالکیت توپ برای ضدحمله و گلزنی استفاده کند.

از لحظه‌ای که تیم کنترل توپ را به دست می‌گیرد، هر بازیکنی که جلوی بازیکن صاحب توپ قرار دارد باید در موقعیت حمله باشد. از سرعت و قاطعیت هافبک‌های حمل‌کننده توپ گرفته تا مهاجمانی که هم در جلو و هم در پشت محوطه جریمه گزینه‌هایی را فراهم می‌کنند.

در خط دفاعی، همه چیز به حرکت با شدت بستگی دارد.

حمله سریع توپ به جلو

ضدحمله با سرعت انجام می‌شود و منجر به برتری عددی تیم مهاجم می‌شود.

از لحظه‌ای که توپ بازیابی می‌شود، باید با سرعت و هدف به جلو حرکت کند، چه از طریق یک بازیکن صاحب توپ و چه از طریق یک پاس مستقیم. گاهی اوقات، این بدان معناست که اولین بازیکنی که توپ را بازیابی می‌کند، با پاس اولیه به دنبال قوی‌ترین بازیکن صاحب توپ تیم می‌گردد. چه از طریق پاس‌های سریع متوالی باشد و چه با یک پاس مستقیم، نکته کلیدی این است که با سرعت و مستقیم، چه با توپ و چه بدون توپ، به جلو حرکت کنید.

در حالی که توپ ربایی و پاس اولیه ممکن است مهم باشند، ضدحمله بدون میل و رغبت فوری هافبک‌ها و مهاجمان برای ارائه گزینه‌ها و پشتیبانی – حتی اگر برخی از بازیکنان هرگز خودشان توپ را لمس نکنند – موفق نخواهد شد. مهمترین بازیکنان در ضدحمله اغلب مهاجمان کناری هستند زیرا می‌توانند حریف را تحت فشار قرار دهند. آنها باید مستقیم باشند و با سرعت بدوند تا از فضا استفاده کنند.

اگر شدت پاسکاری و دویدن زیاد باشد، بازیکنان حریف مجبور می‌شوند برای مقابله با پاس‌های عمقی یا بالای آنها بچرخند، که این امر دفاع در برابر آن را فوق‌العاده چالش‌برانگیز می‌کند.

حرکت هوشمندانه بدون توپ:

مهاجم به عنوان بازیکن انتقالی، حرکت هوشمندانه‌ای را نشان می‌دهد. اولین حرکت به سمت توپ است، بازیکن آن را دریافت می‌کند و سپس آن را رها می‌کند و سپس به پشت خط دفاعی می‌چرخد، به این معنی که حداقل دو بازیکن به فضای پشت حمله می‌کنند.

تفاوت بین یک ضدحمله موفق و ناموفق می‌تواند به دقت پاس و هوش دویدن‌هایی که انجام می‌شود بستگی داشته باشد، زیرا دویدن‌ها بازی را تعیین می‌کنند. اغلب فقط یک دویدن هوشمندانه لازم است تا کل زمین برای یک تیم باز شود.

معمولاً دو انتخاب وجود دارد: (الف) آیا آنها فضای لازم برای حمله به پشت را دارند، یا (ب) آیا بازیکن (بازیکنان) بدون توپ در سمت مهاجم باید به عنوان بستری برای پیوند بازی استفاده شوند؟ در نهایت، کسی باید به فضای پشت خط دفاعی حمله کند، اما تکامل حمله اغلب بر اساس توانایی دویدن‌ها در دیدن فضای آزاد است. شدت بالا و یک توپ نهایی با کیفیت بالا
بازیکنی که توپ را پس می‌گیرد باید بتواند فضا را ببیند یا بدود و بتواند پاس را به سرعت اجرا کند.

در حالی که شدت دویدن باید بالا باشد، کیفیت پاس نیز باید بالا باشد. ایده دویدن، ایجاد کشش در حریف است، اما یک پاس موثر آن را یک قدم جلوتر می‌برد و به حریف آسیب می‌رساند، که اغلب می‌تواند منجر به یک فرصت عالی برای گلزنی شود.

یک پاس با کیفیت بالا اغلب دو یا سه مدافع را از بازی خارج می‌کند و مهاجم را در موقعیتی تهدیدآمیز قرار می‌دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تاکتیک های فوتبال و کسب بینش از مربیان در بالاترین سطح، سایت های فوراستادی 4STUDY.IR ، ساکر آکادمی، وبلاگ باشگاه و مدرسه فوتبال درفک البرز را  مطالعه کنید.

باشگاه و مدرسه فوتبال درفک البرز، به عنوان بهترین مدرسه فوتبال کرج تلاش دارد تا همگام با تمرینات بهترین آکادمی های فوتبال دنیا جلو رفته و استعدادهای بهتررا به فوتبال ملی و باشگاهی ایران معرفی کند. شما نیز می توانید عضو باشگاه درفک البرز شده و در مسیر حرفه ای شدن قدم بردارید.

خلاصه
تیم‌ها باید سعی کنند توپ را تا حد امکان در بالای زمین بازیابی کنند. برای یک ضدحمله موفق، یک عنصر کلیدی تمایل بازیکنان به پیشروی برای ایجاد کشش در حریف است و بازیکنان کناری نقش محوری دارند. توپ باید با کمترین لمس ممکن به جلو حرکت داده شود و باید با سرعت حرکت داده شود، ترجیحاً به فضا برای بهره‌برداری از حریف، چه در فضاهای جلوی دفاع و چه در فضای پشت خط دفاعی. اگر همه این عناصر در حمله گنجانده شوند و توپ نهایی دقیق و به موقع باشد، ضدحمله اغلب به یک موقعیت خوب گلزنی منجر می‌شود.