چرا سن در فوتبال مدرن، پتانسیل را تعریف نمی‌کند

چرا سن در فوتبال مدرن، پتانسیل را تعریف نمی‌کند

نوشته‌ی آکادمی فوتبال درفک البرز به سرپرستی سعید رنجبر

در استعدادیابی و توسعه‌ی بازیکن در فوتبال مدرن، یکی از رایج‌ترین تله‌ها، برابر دانستن مستقیم سن با پتانسیل است. یک بازیکن ۱۷ ساله که وارد تیم اصلی می‌شود، اغلب به عنوان “استعداد با پتانسیل بالا” شناخته می‌شود، در حالی که یک بازیکن ۲۳ ساله در همان پست ممکن است نادیده گرفته شود. با این حال، پتانسیل صرفاً تابعی از سن نیست – بلکه توسط زمینه، محیط توسعه، سازگاری تاکتیکی، رشد جسمی و روانی و مسیر منحصر به فرد دوران حرفه‌ای هر بازیکن شکل می‌گیرد.

برای مربیان، تحلیلگران و استعدادیاب‌ها، درک اینکه چرا سن نباید تنها عامل تعیین‌کننده‌ی پتانسیل باشد، برای تصمیم‌گیری هوشمندانه‌تر در استخدام و توسعه بسیار مهم است.

چرا سن بر گفتگو غالب است

بازیکن آکادمی فوتبال درفک البرز


فوتبال شیفته‌ی جوانان است. باشگاه‌ها می‌خواهند ستاره‌ی بزرگ بعدی را زودتر پیدا کنند، ارزش فروش مجدد را به حداکثر برسانند و از مشارکت بلندمدت بهره‌مند شوند. پلتفرم‌های داده، روایت‌های رسانه‌ای و حتی بحث‌های هواداران، این ایده را تقویت می‌کنند که جوان‌تر بودن مساوی است با بهتر بودن.

با این حال، اگرچه سن بر ارزش بازار و طول عمر حرفه‌ای تأثیر می‌گذارد، اما پیش‌بینی‌کننده ضعیفی برای این است که آیا یک بازیکن می‌تواند با سطوح بالاتر بازی سازگار شود یا خیر. برخی از بازیکنان در ۱۹ سالگی به اوج خود می‌رسند؛ برخی دیگر تنها در ۲۶ سالگی به بهترین دوران فوتبال خود می‌رسند. ارزش‌گذاری بیش از حد به سن، خطر از دست دادن توسعه‌دهندگان دیرهنگامی را که می‌توانند کیفیت فوری و انعطاف‌پذیری تاکتیکی را ارائه دهند، به همراه دارد.

یک مثال ملموس


بویان کرکیچ و ریاض محرز را در نظر بگیرید. بویان یک نوجوان نابغه بود که در ۱۷ سالگی ۱۲ میلیون یورو ارزش داشت و به طور گسترده به عنوان یک ستاره آینده‌دار شناخته می‌شد. از سوی دیگر، محرز در ۲۱ سالگی ارزش بازار متوسطی معادل ۳۰۰ هزار یورو داشت. در حالی که ارزش بازار بویان به حدود ۱۵ میلیون یورو رسید، ارزش بازار محرز در نهایت به ۶۰ میلیون یورو رسید که نشان می‌دهد هیاهوی اولیه همیشه با موفقیت بلندمدت مرتبط نیست. این تضاد آشکار تأکید می‌کند که چرا سن به تنهایی نباید ارزیابی استعداد را تعیین کند.

مسیرهای توسعه غیرخطی هستند


رشد بازیکن به ندرت از یک خط مستقیم پیروی می‌کند. برخی از استعدادها در فوتبال جوانان غالب هستند، اما وقتی بازی سریع‌تر و فیزیکی‌تر می‌شود، برای تطبیق با آن مشکل دارند. برخی دیگر در اواخر نوجوانی خود تحت نظر هستند و تنها زمانی که محیط یا نقش مناسب را پیدا می‌کنند، پیشرفت می‌کنند.

عوامل کلیدی شکل‌دهنده رشد غیرخطی عبارتند از:

بلوغ بدنی: بازیکنانی که رشد بدنی دیرهنگامی دارند، اغلب به بازیکنانی که زودتر شکوفا می‌شوند، می‌رسند و از آنها پیشی می‌گیرند.

قرار گرفتن در معرض تاکتیک: بازی در سیستم‌ها یا نقش‌های مختلف می‌تواند ابعاد جدیدی را در بازی یک بازیکن آشکار کند.

مشکلات ناشی از آسیب‌دیدگی: زمان دوری از فوتبال می‌تواند پیشرفت را به تأخیر بیندازد، اما انعطاف‌پذیری و سازگاری را نیز ایجاد می‌کند.

دقایق بازی: زمان بازی مداوم در هر سطحی اغلب بیش از اعتبار گروه سنی اهمیت دارد.

بنابراین، یک استعدادیاب یا تحلیلگر باید مسیر و شرایط اطراف یک بازیکن را بررسی کند، نه فقط شماره گذرنامه او.

ثبت نام در بهترین باشگاه و مدرسه فوتبال کرج

بهترین مدرسه فوتبال در جهانشهر کرج

بهترین مدرسه فوتبال در باغستان کرج

بهترین مدرسه فوتبال در گوهردشت کرج

بهترین مدرسه فوتبال در عظیمیه کرج

سازگاری تاکتیکی نسبت به سال تولد


در ارزیابی پتانسیل، هوش تاکتیکی اغلب از جوانی مهم‌تر است. آیا بازیکن می‌تواند بازی را بخواند؟ آیا آنها موقعیت خود را در پاسخ به هم‌تیمی‌ها و حریفان تنظیم می‌کنند؟ آیا می‌توانند در صورت نیاز سیستم یا شرایط مسابقه، وظایف مختلفی را انجام دهند؟

به عنوان مثال:

یک مدافع کناری ۲۴ ساله که یاد می‌گیرد به خط میانی برگردد و در بازیسازی مشارکت کند، ممکن است ارزش بلندمدت بیشتری نسبت به یک مدافع کناری ۱۸ ساله با سرعت اما درک کم از فضا ارائه دهد.

یک مهاجم ۲۲ ساله که می‌تواند بین خطوط حرکت کند، اضافه بار ایجاد کند و به طور مؤثر پرس کند، ممکن است در درازمدت گزینه مطمئن‌تری نسبت به یک مهاجم نوجوان باشد که صرفاً به توانایی‌های ورزشی متکی است.

با تمرکز بر سازگاری و تصمیم‌گیری، استعدادیاب‌ها و مربیان می‌توانند بازیکنانی را شناسایی کنند که پتانسیل رشد تاکتیکی آنها بر نگرانی‌های مربوط به سن غلبه می‌کند.

رشد جسمی و روانی


پتانسیل همچنین با نحوه رشد جسمی و ذهنی یک بازیکن مرتبط است. رده‌های سنی فرض می‌کنند که رشد خطی است، اما واقعیت متفاوت است:

سقف بدنی: برخی از بازیکنان زودتر به اوج توانایی‌های ورزشی خود می‌رسند، در حالی که برخی دیگر تا اواسط دهه ۲۰ سالگی به افزایش قدرت، انفجار یا استقامت خود ادامه می‌دهند.

تاب‌آوری: بازیکنانی که از شکست‌ها بهبود می‌یابند یا با لیگ‌های جدید سازگار می‌شوند، اغلب نوعی برتری روانی از خود نشان می‌دهند که پیشرفت آنها را تسریع می‌کند.

عادات حرفه‌ای: شدت تمرین، سبک زندگی و نظم و انضباط اغلب بازیکنانی را که سطح خود را حفظ می‌کنند از کسانی که درجا می‌زنند، متمایز می‌کند.

یک بازیکن ۲۵ ساله که تازه وارد یک محیط حرفه‌ای شده است، ممکن است منحنی صعودی بالاتری نسبت به یک بازیکن ۱۹ ساله که قبلاً در یک تیم بزرگسالان راکد بوده است، داشته باشد.

تفکر مبتنی بر پتانسیل در استعدادیابی


به جای تعمیم بر اساس سن، استعدادیاب‌ها باید پتانسیل را از طریق ارزیابی زمینه‌ای شکل دهند. ملاحظات عملی عبارتند از:

مسیر: آیا بازیکن در ۱۲ تا ۱۸ ماه گذشته به طور مداوم پیشرفت کرده است؟

توسعه نقش: آیا آنها می‌توانند با گذشت زمان با مسئولیت‌های تاکتیکی جدید سازگار شوند؟

قابلیت انتقال: آیا مهارت‌های آنها برای لیگ‌های با شدت بالاتر یا سیستم‌های تاکتیکی مختلف مناسب است؟

سقف در مقابل کف: آیا بازیکن در حال حاضر شایستگی تضمین شده‌ای را ارائه می‌دهد یا امکان عملکرد استثنایی را بعداً دارد؟

این نوع تفکر به تیم‌های جذب بازیکن اجازه می‌دهد تا بدون افت، ریسک و پاداش را متعادل کنند.

در دام این تله می‌افتند که همه بازیکنان جوان را «بالقوه» در نظر بگیرند و بازیکنان مسن‌تر را به عنوان محصولات نهایی نادیده بگیرند.

نتیجه‌گیری
سن عاملی در ارزیابی پتانسیل است، اما هرگز نباید عامل تعیین‌کننده باشد. رشد پیچیده است و به جای ترتیب زمانی ساده، توسط محیط، سازگاری و الگوهای رشد شکل می‌گیرد. با تمرکز بر هوش تاکتیکی، رشد جسمی و روانی و مسیر در طول زمان، استعدادیاب‌ها و مربیان می‌توانند قضاوت‌های دقیق‌تری در مورد اینکه چه کسی واقعاً ظرفیت رشد دارد، انجام دهند.

موثرترین تحلیل فوتبال در مورد یافتن جوان‌ترین استعدادها نیست – بلکه در مورد شناسایی استعداد مناسب، در مرحله مناسب از مسیرشان است.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تاکتیک های فوتبال و کسب بینش از مربیان در بالاترین سطح، سایت های فوراستادی 4STUDY.IR ، ساکر آکادمی، وبلاگ باشگاه و مدرسه فوتبال درفک البرز را  مطالعه کنید.

باشگاه و مدرسه فوتبال درفک البرز، به عنوان بهترین مدرسه فوتبال کرج تلاش دارد تا همگام با تمرینات بهترین آکادمی های فوتبال دنیا جلو رفته و استعدادهای بهتررا به فوتبال ملی و باشگاهی ایران معرفی کند. شما نیز می توانید عضو باشگاه درفک البرز شده و در مسیر حرفه ای شدن قدم بردارید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید